Elewijt is altijd een dorp geweest met een rijk verenigingsleven. De parochiale verenigingen zoals boerenbond, boerinnenbond, later Landelijke Gilde en KVLV, de “werkliedenbond” KWB en bijhorende vrouwelijke tak, KAV kenden allen een groot aantal leden.

Toen het woord “Cultuur” nog niet was uitgevonden waren er in Elewijt al een heel deel mensen die, in hun schaarse vrije tijd, muziek en/of toneel speelden. Het ging hier vooral over politiek getinte maatschappijen of verenigingen. Zo was er de “blauwe” fanfare “De Koornbloem” en de daaruit vloeiende toneelkring: “Waar jeugd is vreugd is”, de “Harmonie St Hubertus” en “Kunst baart vreugd”. De BJB-meisjes en de scouts deden in de jaren ’60 de gildenzaal vollopen voor hun toneelavonden. De jeugd van de socialisten noemde zich “JES” en speelde eind jaren ’60 in hun “Volkshuis” op den Dries enkele “kluchten”. Maar hoe groot de belangstelling voor toneel ooit was geweest, plots viel alles stil.

Midden de jaren zeventig wilden Anjes Merckx, Britta Van Den Hoof en Lou Van Roy, alle drie actief bij het VVKSM, in Elewijt terug met toneel beginnen. Hun plannen rijpten in Leuven en hun enthousiasme werkte zo aanstekelijk dat ze bij scouts en gidsen en bij de oud-scouts voldoende steun kregen om verder aan hun idee te werken. Marcel Ceulers, de Céle,(oud-scout en foerier) trok als eerste mee aan de kar. Om te kunnen starten werd toen aan de eerste leden 500 Bfr gevraagd. Jan De Broeck vond “Labyrint” de geschikte naam en zo werd de toneelkring in 1979 ook officieel bij de gemeente ingeschreven. Marie –Jeanne Van Luyck (oud gidsenleidster) werd gevraagd om de eerste regie te doen. Er werd gekozen voor de komedie “Het Buitenkansje”. Op deze voorstelling kwam zelfs de burgemeester ons met een toespraak geluk wensen. Met deze opvoering werd de toon gezet voor de volgende producties, een ontspannende avond bezorgen aan het Elewijtse publiek.

Een gebrek aan spelers en vertoningen is er nooit geweest. We konden heel vlug twee producties per jaar doen en hadden zo de kans om een komedie of blijspel af te wisselen met een thriller of een tragikomisch stuk.

Enkele jaren hadden we ook een kinder- en jeugdafdeling, waarvan Marie–Jeanne Van Luyck en Pats Verschueren de drijvende krachten waren. Met sprookjesachtige opvoeringen, waarbij live-muziek en mooie kledij altijd aanwezig waren, trokken we volle zalen. De jeugdbewegingen zaten zondagnamiddag in de zaal en de leerlingen van de Elewijtse scholen sloten het schooljaar af met een toneelvoorstelling “In den Prins”. Ondertussen hebben we geen jongerenafdeling meer maar de toenmalige spelers vonden gelukkig de weg naar Labyrint terug.

In de voorbije dertig jaar speelden we meer dan 50 toneelstukken met 10 verschillende regisseurs en stonden er ongeveer honderd verschillende acteurs op het podium.